Trip trough Japan 2 日本

Onze reis vervolgt richting shinjuku, een wijk nog steeds gelegen binnen de stad Tokyo. Daar verbleven we in het Hanabi hotel gelegen aan de rand. In tegenstelling van de matrassen die we in het hotel ervoor hadden sliepen we hier op traditionele futons, die verrassend genoeg niet heel anders voelde behalve het feit dat je laag bij de grond lag. s’Avonds zijn we op zoek gegaan naar wat leuke uitgaansgelegenheden waarbij we per toeval in het Foxgod café zijn beland. Dit was een rock/metal cafe, maar volledig in het teken van babymetal, een band waar wij een week voor de vakantie nog naartoe waren geweest. De mensen waren super aardig en wouden ondanks de taal barrière heel graag een gesprek aan gaan, een aanrader. In het hoofd uitgaansgebied was het voor ons wat lastiger leuke plekken te vinden. We werden ook af en toe aangesproken of we vrouwen wilden aanraken door een persoon op straat. Dit is natuurlijk oplichting van toeristen en hiervoor zijn we niet in Japan, let dus op.

Om ons een beetje te ontduiken van de chaos zijn we als eerst een kijkje gaan nemen in Gyoen national park. Het park was erg groot voor iets binnen in een stad (maar niet eens de grootste), en verdeeld in meerdere stijlen van tuinen. We begonnen in de Japanse tuinen. Deze waren allemaal netjes bijgehouden tot op de kleine details. Vervolgens begaven we ons naar de Engelse tuinen, dit waren vooral velden met grote imposante bomen. Het park staat vol met kleine uitleg bordjes over de verschillende soorten beplanting. Parken in Japan hebben vaak een kleine entree fee dat ze onderhoudsgeld noemen.

Het 2de park was de Meiji Jingu Shrine waar omheen ook een bos zich bevond. De ingang naast het Harajuku treinstation was een reusachtige poort. Een breed pad leidt je tot aan de Shrine. Een mooi groot bos dat je wederom laat vergeten dat je je nog steeds bevindt in een van de grootste steden van de wereld. Het park heeft een oppervlakte van maar liefst 70 hectare met 365 boomsoorten die waren gedoneerd toen het werd opgericht (120.000 bomen totaal). Binnen dit gebied was er ook een grote tuin. Deze wederom met een kleine entree fee bracht het je bij de voormalige tuin van keizer Meiji. En ook een stuk door de bossen waarbij je uiteindelijk uitkwam bij een soort wensput. Wat je ook doet raak niet het water in de put aan, stond op het bord naast de put samen met een beveiliger om de mensen te begeleiden. Hier kregen we ook de mogelijkheid even te kletsen met een van de lokale bewoners die vol trots vertelde over alle genezende hotsprings die hij in Japan heeft mogen bezoeken.

Als laatst heb ik nog een dag gepakt om op mezelf wat rond te reizen. De eerste stop was bij de Super potato, de 2de locatie. In Akihabara had ik er al een gevonden had maar die was erg prijzig. Zoals verwacht heb ik daar wel wat dingen kunnen halen zoals een famicom, de gemiddelde prijzen waren dus ook iets lager. Ik had voor mijn trip hier opgezocht of ik ergens binnen Tokyo wat speciale arcade machines kon vinden. Na wat zoeken had ik een locatie gevonden die toevallig ook op de route lag. Reizen gaat over algemeen erg simpel, meeste mensen hebben het beeld van overvolle treinen. In realiteit valt dit reuze mee, mede doordat het gemiddeld maar 5 minuten duurt tussen de aankomst van treinen. Bij aankomst tot mijn verbazing bleek dat ze zelfs 2 ITG machines hadden. Dit is speciaal omdat ITG voornamelijk in Amerika voorkomt als alternatief op de Dance Dance Revolution van Japan. De eigenaar gaf aan dat dit de enigste 2 te vinden waren binnen Japan. De mensen waren hier aardig en er was weinig voor nodig je daar thuis te voelen, natuurlijk ook even alles gespeeld. Die zelfde avond hebben we in ons hotel nog de gekochte famicom aangesloten aan de TV en hebben we tot diep in de nacht retro games gespeeld.

Auteur Benjamin Vitters
Engelse vertaling door Anton Grootes
Japanse vertaling door Niek Nooijens