Trip trough Japan 3 日本

We vertrokken uit Tokyo richting het noorden van Japan. We hadden de keuzen tussen een tolweg of de “toeristenroute”. We navigeerde onze route zo vlak langs de zee als mogelijk was. Veel plekken in Japan hebben grote stenen schokbrekers om te beschermen tegen al het water geweld van de Grote oceaan. Wat ons ook opviel waren de vele rusthuizen voor ouderen in Japan, vele geplaatst direct naast de kust. Na een rit van 5 uur kwamen we aan in Sendai voor ons eerste verblijf in het capsule hotel, maar eerst even de plaatselijke arcade in.

Ook leuk om te doen is het halen van een persoonlijke stempel. Dit is iets wat japanners gebruiken als handtekening voor bijvoorbeeld versturen van post. Bij de Don Quote vind je vaak een automaat waar je deze kan laten maken. Het hebt keus uit verschillende grote en materialen. Het kan helpen om hier vooraf wat onderzoek naar te doen als je niet zo goed bent in de taal. Want de stappen volgen door het Engelse menu klopt NIET en dan eindig je misschien met een stempel met betekenisloze tekens.

Luxe tegen efficiëntie

Het capsule hotel staat niet bekend om zijn waanzinnige luxe, maar daar is het ook niet voor. Alle gangen, lockers en douchehokjes waren grijs en voorzien van witte pijlen met instructies op de grond en muren. Het was dus super duidelijk wat waar de bedoeling van was. De bedden sliepen verder prima en daar gaat het om, er was wel iemand hard aan het snurken. Bij vertrek gooi je de handdoeken en slippers in de daarvoor bestemde bakken, sleutel met slaapkleding inleveren bij de balie en je bent klaar.

De volgende dag sliepen we bij Saken een all inclusive traditionele Ryokan. Bij aankomst werden we gestuurd naar de parkeer bestemming waar iemand met een carpool busje stond te wachten om onze tassen in te laden. Aangekomen bij het hotel werden onze tassen naar binnen gebracht en wij begeleid naar de incheckbalie in een prachtige hall. Op eerste gezicht wisten we ons geen houding te geven, bij de voor ons overweldigende luxe. De zijde vloer met een visvijver gelegen aan een klein podia met daarop een met bladgoud bedekte harp. Na inchecken werden we begeleid naar de kamer die traditioneel Japans was ingericht. Het personeel had het wel even lastig onze bizar grote volgeladen tassen te verplaatsen. Dit natuurlijk door alle aankopen die we hadden gedaan in Akihabara. Na het verkennen van alle kamers in ons verblijf gingen we de rest van het hotel verkennen, maar eerst onze yukatas aan die in de kast lagen voor de volle beleving. Er waren verschillende onsens/hotsprings aanwezig, een voor onze toren met een binnen en buitengedeelte totaal traditioneel Japans, ook een algemene die een stuk groter was maar iets minder traditioneel. En niet te vergeten de hotspring onderaan de berg waar we pas de volgende dag in konden. Hiervoor moesten we lange houten gang door aan de rand van de berg naar beneden. Om vervolgens vanaf daar van het uitzicht te genieten. Verder was er een museum aanwezig met vele stukken en verhalen over het verleden van de ryokan. Saitoh was onze balie medewerker, hij kon het best Engels en stond 24/7 voor ons klaar. Hij zij tegen ons: “als er iets is vraag naar mij en ik zal hier bij de balie zijn”, dit bleek 100% te kloppen maar we hadden geen idee waar en hoe hij zou moeten slapen.

Het eten was een beleving op zichzelf, bij binnenkomst hadden we nog niet aangegeven of we aan de avondmaaltijd zouden deelnemen. Maar aangezien we voor deze ene nacht niets aan de beleving wouden missen moest dit er ook nog wel bij. Vanaf onze tafel met prachtig uitzicht ontvingen we 5 gangen, waarvan we alleen de keuze hadden uit welk hoofdgerecht. Het ene na de andere gerecht kwam voorbij, garnaal met verschillende stukken vlees en vis eromheen, sousjes waarvan we niet konden achterhalen wat het was, en uiteindelijk zeeoor en zalmkaviaar. Ja, dat hebben we eerst even moeten googlen. Een hele beleving maar waarschijnlijk wel eenmalig al niet door de prijs.

Ontbijt was een lopend buffet en gelukkig een stuk meer straightforward maar nog steeds erg uitgebreid. Ondanks het feit dat mensen daar komen om te relaxen hebben we er erg weinig geslapen zodat we zoveel mogelijk gebruik konden maken van de faciliteiten.

Auteur Benjamin Vitters
Engelse vertaling door Anton Grootes